Wolniejszy dzień w Kioto

Zacznij wcześnie w Fushimi Inari

Fushimi Inari Taisha to chram pomarańczowych bram. Ponad 5000 bram torii wije się po zboczach Inariyamy, świętej góry o wysokości 233 metrów, a cała góra należy do terenu chramu.

Nie musisz wchodzić na szczyt. Idź, dopóki na ścieżkach nie zrobi się cicho, a potem zawróć, albo idź dalej, jeśli kuszą cię wyższe chramy: oficjalny przewodnik Kioto nazywa spacer wokół nich przyjemną jednodniową wędrówką. Wczesny start się opłaca, jeśli dasz radę, a do tego zostawia wolną resztę dnia.

Dojazd jest prosty. Stacja JR Inari, dwa przystanki i około pięciu minut od stacji Kioto linią JR Nara, leży tuż obok chramu. Do stacji Keihan Fushimi-Inari jest około pięciu minut pieszo.

Chram prosi wszystkich odwiedzających:

• jedz tylko w wyznaczonych miejscach odpoczynku, a nie w trakcie marszu;
• nie tarasuj wąskich ścieżek i nie zatrzymuj się na nich, żeby robić zdjęcia czy filmować;
• zostaw drony w domu i mów ciszej przez wzgląd na osoby, które przychodzą się modlić.

Ścieżka Filozofów i ogród przy świątyni

Ścieżka Filozofów biegnie wzdłuż kanału u stóp wschodnich wzgórz Kioto, między Ginkaku-ji, czyli Srebrnym Pawilonem, a mostem Nyakuoji. Nazwę wzięła od filozofa Nishidy Kitaro, jednej z kilku znanych postaci, które przychodziły tu rozmyślać, i przebiega blisko świątyń Honen-in i Anraku-ji. Wiosną kwitnące wiśnie tworzą nad ścieżką łuki. Oficjalny przewodnik Kioto proponuje dojazd autobusem miejskim do przystanku Eikan-do-mae lub Ginkaku-ji.

W tej samej części miasta naturalnym przystankiem jest Nanzen-ji. To główna świątynia szkoły Rinzai buddyzmu zen, a ma dwa ogrody, przy których warto posiedzieć:

• suchy ogród skalny przy głównym pawilonie;
• ogród z mchu i kamieni w podległej świątyni Nanzen-in.

Na terenie świątyni stoi też fragment akweduktu z jeziora Biwa z 1890 roku. Ogrody są szczególnie piękne, gdy jesienią przebarwiają się liście.

Jeśli pociąga cię ogród tylko z kamieni i żwiru, zostaw Ryoan-ji na inny dzień. Jego słynny suchy ogród ma piętnaście kamieni w grabionym białym żwirze, ułożonych tak, że z żadnego miejsca nie da się zobaczyć wszystkich piętnastu. Dalej większy ogród z drzewami i mchem otacza staw Kyoyo-chi.

Lunch na targu Nishiki

Targ Nishiki, często nazywany Kuchnią Kioto, zaczynał jakieś 400 lat temu jako targ rybny pod gołym niebem. Dziś to pasaż o długości około 400 metrów i szerokości poniżej 4 metrów, z ponad 100 sprzedawcami oferującymi pikle, tofu i yubę, japońskie słodycze, herbatę, sake, krakersy ryżowe, naczynia kuchenne i ceramikę.

Handel zaczyna się dopiero późnym rankiem, a JNTO radzi przyjść możliwie blisko godziny 11:00, zanim zrobi się bardzo tłoczno.

Lokalna prośba jest tu prosta. Gdy kupisz coś do jedzenia, zjedz to w sklepie, w którym to kupiono, i tam też zostaw śmieci. Dzięki temu wąski pasaż się nie korkuje, a targ zostaje czysty.

Wieczory nad rzeką Kamo i zasady w Gion

Gdy dzień robi się chłodniejszy, zejdź nad rzekę Kamo. Na jej brzegi mieszkańcy Kioto przychodzą odpocząć, a widoki zmieniają się z porami roku i porą dnia. Uważaj po ulewnych deszczach, bo woda może się mocno podnieść.

Latem kolacja na tarasach noryo-yuka nad rzeką to tradycja Kioto. W Pontocho, okolicy wąskich uliczek oświetlonych lampionami, możesz zarezerwować kolację na jednym z nich.

Gion to z kolei dzielnica, w której ludzie mieszkają i pracują, i prosi odwiedzających o rozwagę:

• Trzymaj się dróg publicznych i sklepów. Południowa część Gion prosi odwiedzających, by nie wchodzili bez pozwolenia do świątyń, chramów ani na teren prywatny, i przypomina, że wtargnięcie, śmiecenie i blokowanie ruchu mogą skończyć się grzywną.
• Przepuszczaj geiko i maiko. Nie zatrzymuj ich, nie dotykaj, nie chodź za nimi i nie fotografuj ich bez pozwolenia. Jeśli chcesz zobaczyć ich występ, wybierz się raczej na publiczne przedstawienie.
• Zwracaj uwagę na znaki. W wielu częściach Gion, w części chramów i świątyń oraz w niektórych restauracjach fotografowanie jest zabronione.
• Zabieraj śmieci ze sobą i mów cicho na ulicach mieszkalnych.

Spokojne poruszanie się po mieście

Oficjalny przewodnik Kioto wskazuje pociągi i metro jako sposób przemieszczania się między dzielnicami. Autobusy miejskie są wygodne na krótsze trasy, ale bywają zatłoczone, więc kilka zasad bardzo pomaga:

• ustawiaj się w kolejce na przystanku lub peronie;
• rozmawiaj i telefonuj cicho;
• ustępuj miejsc uprzywilejowanych osobom starszym, osobom z niepełnosprawnościami i każdemu z niemowlęciem;
• nie jedz i nie pij w środku.

Drugą rzeczą, którą warto zostawić, są duże walizki. Kioto prosi odwiedzających, by korzystali z dostawy bagażu między stacją Kioto a noclegiem albo zostawiali bagaż w skrytkach, bo duże walizki w komunikacji publicznej zajmują miejsce potrzebne mieszkańcom. Podróżowanie z wolnymi rękami sprawia też, że powolny dzień staje się jeszcze wolniejszy, w najprzyjemniejszy sposób.

Jedna praktyczna uwaga dotycząca telefonu: przed podróżą sprawdź zasadę aktywacji swojego planu eSIM i miej link do zamówienia pod ręką, na wypadek gdyby kroki instalacji znów były potrzebne.